Podusiowo...

Podusie w ofensywie. Spodobały się na tyle, że ciągle ich mało. Głównym ich zadaniem jest ożywienie wnętrza i wprowadzenie odrobiny koloru. Spisują się :)

do kolekcji folkowej:

i jeszcze całkiem małe:

podusiowe "plecy"

i już w komplecie

Wystarczy niewiele: stare jaśki upchane po kątach, trochę fajnej tkaniny, trochę więcej niż trochę czasu, nieco zapału i już!

Nowe szaty

Już w tym wnętrzu byliśmy :) ale prac ciąg dalszy.

Zrobiłam sofę. Myślę, że mogę tak powiedzieć, bo w swojej uprzedniej postaci, mebel ten z pewnością sofą nie był...

Było tak:

Stara wersalka, lata 70-te. Estetyka żadna a walory - wygodna, ciągle sprawna i przydaje się. 

Zmodyfikowałam kształt, poprzez uszycie poduch i wypełnienie chudych "boczków". "Boczki" to obszyta gąbka, połączone z  poduchami wypełnionymi kulkami silikonowymi. Całość przypięta do wersalki taśmami rzepowymi.

Zajęło mi to trochę czasu ale za to efekt taki:

Stary - nowy mebel już cieszy jego właścicielkę... No cóż, czasem  zdobi szata ;)

W cieniu...hamaka

Kiedyś mieliśmy sznurkowy hamak, ale w miarę zużycia dziury między sznurkami stały się tak duże, że raczej się przez nie wypadało, niż na nim leżało. W końcu zostały same poprzeczki... :(  Szkoda było tych poprzeczek. 

Podczas moich "buszowań" i poszukiwań ciekawych rzeczy wpadły mi w ręce całkiem niestare zasłony, mocne i ładne. Szkoda było tych zasłon.

Pomyślałam, że pasują do moich "hamakowych" drążków.... i uszyłam całkiem nowy, hamak!

Hamak jest owocem pracy zespołowej, czyli żeńskiej części mojej rodziny. Pozostali wylegują się na nim, albo pod nim :)

Łączkę z kwiatami wymalowywały ze mną moje córki :) Użyłyśmy farb do tkanin, można prać!

I jeszcze podusie dla większej wygody. Hamak jest dwuosobowy.

Podusie też wymalowałyśmy.

Owad musi być.

A jakby ktoś był pod spodem, to mamy tak :)

Hamak jest miejscem dobrze strzeżonym ;)

 Niektórzy chcą się bawić...

Najważniejsze, że wszyscy są zadowoleni.

Trochę nowsze ...

Przyjacielskie zamówienie, czyli trzeba odświeżyć kanapę i fotele, a potem dodać coś jeszcze, żeby było miło. A zatem do dzieła. Na początku było tak:

Kanapa w starym zniszczonym poszyciu. Spód stanowi gąbka, ale była już całkiem obrana z tkaniny. Zanim zrobiłam zdjęcie, była u mnie w domu, gotowa do "zdjęcia miary".

Następny krok - wybór tkaniny. Padło na len z bawełną - obiciowy.

Bardzo fajna tkanina, ale jeśli ktoś chce zrobić tak, żeby można było prać (taki był mój zamysł), trzeba przed uszyciem namoczyć - zbiega się!

i już, "po chwili" :)

Nowa kanapa, a szczegóły takie: siedzisko - po prostu obszyta gąbka, poduchy -  dwie składane, połączone obszyciem a pod spodem taśmy suwakowe, tak by wszystko można było zdjąć i wyprać.

Następne do kolekcji - dwa stare fotele, już mocno "wysiedziałe"...

No chyba bardzo mocno! 

Materiał ten, co do kanapy. Zasada taka sama - poduchy połączone obszyciem i suwaki z tyłu, tak by można prać. Wyszło tak:

I już tylko dekoracja. 

Zajęła więcej czasu niż wszystkie te tapicerskie roboty.

Podusie dwustronne:

Folkowe

Tulipanki

 Patchworkowe

I Wielki Finał!!!

albo

i wreszcie

Dobrze jest zrobić coś miłego....:)