Czas na relaks...

Był już hamak, teraz czas na leżak.

Każdemu należy się w pewnym momencie kawka, książka, podusia, ptaki wokół głowy, 

słońce we włosach. .

Ze starych gratów wydobyłam leżakowy stelaż drewniany.

Brudny, szaro - bury.

Wyszorowałam go, wysuszyłam, przeszlifowałam.

Później pomalowałam białą lakierobejcą.

Wykorzystując tkaniny "babciowe" uszyłam siedzisko + podusię.

I już siadamy!

Lampa jakich mało.

Miała pasować do wnętrza stylem i fasonem.

Nie było na nią środków. czyli - tania.

Wnętrze dość niskie, przaśne, czyli raczej tuż pod sufitem winna wisieć.

No i poszukiwania w internecie spełzły na niczym.

W takich sytuacjach myślę - co by tu wymyślić!

Zwykle wymyślam COŚ.

COŚ jest ze starych dech.

Tym razem wyszczotkowanych.

Lakier bezbarwny, żeby wyszła cała natura starości drewna.

I znowu nasze duo - Wojtek i ja -  jako wykonawcy.

Skutkiem czego:

Odstęp od sufitu niewielki, ale wystarczający na postawienie kilku figurek z gliny.

Uwielbiam taki rysunek drewna.

Oprawki i żarówki led - oszczędnie i jasno.

Tak prezentuje się z resztą pomieszczenia.

Transformacja

Dopieszczamy kanciapę, a że do jej pełnego przeobrażenia pozostało zrobienie okien i drzwi, zatem zabraliśmy się i za to.

Każdy kto miał do czynienia z odzyskiwaniem wyżej wymienionych, spod wielu warstw starej farby olejnej wie, jaka to mozolna robota.

Metoda - najpierw pozbywamy się farby przy pomocy opalarki a później szlifujemy szlifierką i rączką aż będą jak nowe, natomiast nasze rączki znacznie starsze...

No a później, jak zawsze, malowanie jak kto chce.

U nas wyszło to tak:

Drzwi wejściowe teraz

 i wcześniej

Drzwi przejściowe, na "pokoje" ;)

 onegdaj

Okno na...padoki (pomijając garaż)

 przeszłość

A już za chwilę lampa własnego pomysłu i pracy rąk własnych, czyli prototyp - zapraszam :)))

Hamaka czar...

Jest w hamaku coś leniwie pociągającego. Jakby mówił: zapraszam na labę...,na byczenie, nic nie robienie, o niebieskich migdałach myślenie, 

w obłokach bujanie....

Wisieć w powietrzu, majtać nogami, kołysać, ryzykownie oglądać ptaki od dołu...

Wiedziona tą wizją

pomyślałam - zrobię jeszcze jeden, tym razem typu brazylijskiego.

A zatem: tkaniny z odzysku - piękne przyjazne, mięsiste bawełny,

trochę linki, solidniejsza gałąź, trochę pracy

i 

A w tle jego poprzednik - do leżenia i podglądania stworzeń będących ponad...

A jak komary wygonią do domu albo popsuje się pogoda, zawsze można przenieść się na werandę...

Stoczyć z kotem bój o hamak

I leniuchować