Na prędce...

Czasem ( a nawet często) sytuacja wymusza aktywność. 

Tym razem sytuacja była taka, że mała Zuzia nie miała fartuszka do przedszkola, a inne dzieci miały...

 No i rozpacz, i łzy !!!

Po odebraniu sygnału SOS od mamy małej Zuzi, ciocia usiadła do maszyny i na prędce uwiła, z wyszukanych w szufladach resztek tkanin, taki oto "zabezpieczacz" przed poplamieniem.

Łzy obeschły...uff.

W końcu fartuszek ważna rzecz :)

Zabudowa "butowa".

Prawie każdy tak ma: wchodzimy do domu a tam buty... Im więcej domowników tym więcej bucików :).

A jak mieszkamy na wsi, to i rodzajów butów duzo, bo i wyjściowe i kalosze, trapery i bambosze, czy jak kto woli - kapcie, ciapy, łapcie, papucie... Męskie, damskie i cała masa dziecięcych. Buty do pracy i do ogrodu, botki, kozaki, półbuty... No i bardzo często, bardzo ważne, buty do biegania!

Trzeba przedrzeć się przez nieład butów i wszystko co z nich wypadło, by znaleźć się we wnętrzu mieszkania, uff...

Nie lubię tego miejsca.

U wejścia tego domu, starczyło przestrzeni do zrobienia zabudowy na butowy zgiełk.

A zatem do dzieła:

Klejonka drewniana + boczki do szafek na buty, prowadnice szuflad i górne blaty = szafki.

 Boczki do szafek na buty potrójne, a szuflady całkiem wysokie.

Jest gdzie pakować;)

"Dizajnerski" stoliczek.

Nie przepadam za meblami z lat 70 - tych. Gdybym miała je jakoś określić, powiedziałabym, że są niemiłe..., o ile można tak powiedzieć o meblach. Nieznośnie ograniczone do funkcji jaką miały pełnić, przewidywalne w formie, bez koloru.

Jednak, gdy przychodzi do decyzji - wyrzucić, czy nie - nie wyrzucam. Zawsze myślę, że każdy mebel-ek, to jakaś ludzka historia. Tacy niemi świadkowie naszych losów.  Przy stolikach, ktoś siedział, czytał, stawiał  na nich kwiaty, rozmawiał, kto wie może o czymś ważnym.... W starym meblu często widać to "coś".
Nawet gdy jest niepozornym stoliczkiem, z czarnymi nogami i fornirowanym starym blatem, w kolorze omszałych kasztanów.

Pędząc od rzeczy do rzeczy często nie pamiętam o zrobieniu zdjęcia na poczatku drogi, cóż - żałując, wybaczam to sobie i staram się nadrobić potem.

W połowie pracy było tak:

Pomalowałam  farbą kredową blat i wtedy pomyślałam, że trzeba coś do niego dodać, uwidocznić.
Stąd pomysł na kropki i paski.

Jeszcze tylko przyjemna filiżanka do kompletu, fajny kawałek czegoś jasnego, albo ciemnego  na podłogę, lniane zasłony..., ale to już inna historia, tego samego mebelka, w nowym towarzystwie...